گفته مى شود که از حدود ۱۱۰۰۰ هزار سال پيش بشر گندم ديپلوئيد( Triticum monococcum)را زراعت مى  کرده است . سنبله اين گندم کوچک بوده و محصول زيادى توليد نمى کند.مهمترین گونه گندم امروزى گندم نان( Triticum aestivum )گياهی هگزاپلوئيد با۴۲ کروموزوم است. نحوه تکامل اين گونه گندم باهيبريداسیون دو گونه گندم ديپلوئيد آغاز شد. يکى ازگونه ها ُگونه زراعى Triticum monococumو ديگرى از گونه هاى وحشى( BB)که احتمالا به عنوان علف هرز در حاشيه ى زمين هاى زراعى وجود داشت بود . دستجات کروموزومى A و B از دو گونه در دورگه نمى توانند در ميوز جفت شوند بنابر اين دو رگه AB نازا است . با اين وجودُ خطاى ميوزى در دورگه نازا  و خود لقاحى در میان گامت هاى حاصل گونه جديد تتراپلوئيد AABB با ۲۸ کروموزوم به وجود آورد. امروزه اين گونه گندم را به نام گندم Emmer يا همان گندم triticum turgidum  مى شناسيم . آرد اين گندم به طور عمده براى ساختن ماکارونى و محصولات رشته اى ديگر استفاده مى شود . گفته مى شود که آخرين مرحله تکامل گندم نان در زمين هاى زراعى موجود در سواحل درياچه هاى اروپا بيش از ۸۰۰۰ سال پيش رخ داده است . در آن زمان گندم زراعى Emmer با گونه وحشى (Triticum tauschii (DDهيبريد شده است . دو رگه تريپلوئيد ABD با ۲۱ کروموزوم نازا بود اما خطاى ميوزى در اين دورگه و خود لقاحى عددکروموزومى را به ۴۲ رساند و گندم هگزاپلوئيد که همان گندم نان( BREAD WHEAT) باشد پدید آمد.